Μεγάλη Παρασκευή: εκεί που η σιωπή γίνεται προσευχήfrom: tefrodoxoi.gr
Ζούμε τη Μεγάλη Παρασκευή ως μια ώρα όπου όλα μοιάζουν να σταματούν.
Χαμηλώνουμε τις φωνές, επιβραδύνουμε τα βήματα και, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε πλήρως, στρέφουμε το βλέμμα μέσα μας. Φτάνουμε στην ώρα της ταφής.
Η Καινή Διαθήκη αφηγείται εκείνη τη στιγμή χωρίς θόρυβο και περιγράφει τη στιγμή με σιωπή και σεβασμό: «Και λαβών το σώμα ο Ιωσήφ… έθηκεν αυτό εν μνημείω καινώ» (πρβλ. Ματθ. 27:59-60).
Δεν συγκεντρώνουμε πλήθος. Δεν υψώνουμε κραυγές. Στεκόμαστε λίγοι άνθρωποι, απλώνουμε τα χέρια μας και εκφράζουμε μια βαθιά πράξη αγάπης.
Μέσα σε αυτή την απλότητα ανακαλύπτουμε μια αλήθεια που μας αφορά όλους: οι πιο μεγάλες στιγμές της ζωής δεν κάνουν θόρυβο.
Δεν αντιμετωπίζουμε την ταφή του Χριστού μόνο ως γεγονός. Τη βιώνουμε ως εικόνα που καθρεφτίζει κάθε ανθρώπινη απώλεια.
Ποιος δεν στάθηκε, έστω μέσα του, μπροστά σε έναν «τάφο»; Ποιος δεν βίωσε ένα τέλος, μια απώλεια, μια στιγμή όπου όλα έμοιαζαν να σβήνουν;
Κι όμως.
Δεν σταματάμε στον Σταυρό και δεν μένουμε στον τάφο.
Στον τάφο εκείνης της ημέρας δεν βλέπουμε το τέλος. Κατανοούμε τον τάφο ως τόπο αναμονής και τον φανταζόμαστε σαν τη γη που κρατά τον σπόρο μέχρι να τον φέρει ξανά στη ζωή.
Ο ευαγγελιστής σημειώνει κάτι απλό αλλά βαθύ: «ήν δε Παρασκευή» (Ιω. 19:42). Κατανοούμε ότι βρισκόμαστε στην προετοιμασία.
Και εδώ αποκαλύπτουμε το νόημα. Δεν ζούμε τη Μεγάλη Παρασκευή ως τέλος της ιστορίας· τη διαβαίνουμε ως κατώφλι.
Συχνά φοβόμαστε το σκοτάδι. Όμως το Ευαγγέλιο μας ψιθυρίζει ότι μπορούμε να το δούμε ως πέρασμα και μας δείχνει ότι η σιωπή δεν σημαίνει απουσία αλλά γεννά προσμονή.
Στεκόμαστε μπροστά στον Επιτάφιο και δεν τιμάμε μόνο μια θυσία. Αναγνωρίζουμε τη δική μας ανάγκη για ελπίδα.
Γιατί, όπως λέει και η λαϊκή σοφία, «κανένα δάκρυ δεν πάει χαμένο». Κάπου, κάποτε, γίνεται φως.
Και ίσως αυτό εκφράζει το πιο ανθρώπινο μήνυμα της ημέρας: ακόμη και όταν όλα μοιάζουν κλειστά, η ζωή ανοίγει δρόμο.
Δεν προσπαθούμε να εξηγήσουμε τη Μεγάλη Παρασκευή. Την νιώθουμε.
Δεν προσπαθούμε να εξηγήσουμε τη Μεγάλη Παρασκευή. Την νιώθουμε.
Γιατί μέσα από τη σιωπή του τάφου…
γεννιέται η πιο δυνατή ελπίδα.
Καλή Μεγάλη Παρασκευή.
